Harvard-studenten nemen Nederlands deltabeheer op de schop
|
Met een plan voor de ‘de-engineering’ van het Nederlandse waterbeheer hebben drie Harvard-studenten een van de prijzen in de Deltacompetition gewonnen. Zij presenteren een plan met vier grote transformaties in de Nederlandse delta, waarbij zij grote nadruk leggen op het samenspel tussen technische aanpak en ecologie, landschap en alternatieve energie. De andere prijzen in de internationale Deltacompetition gingen naar een Amerikaanse student die een oplossing zoekt voor landverzakkingen in New Orleans en naar een Indonesische student die een grondwaterverdeling heeft ontworpen voor de stad Semarang om bodemdaling tegen te gaan.
Deltaprijzen voor derde keer uitgereikt
De Deltacompetitie was voor de derde keer uitgeschreven door ingenieursbureau Royal Haskoning en daagt studenten uit om oplossingen te vinden voor adaptatie van wereldwijde deltasteden aan de gevolgen van klimaatverandering. De winnaars van de DeltaCompetition 2010 ontvingen een prijs van 3000 US dollar en een reis naar De Rotterdam om hun werk te presenteren. De prijzen werden uitgereikt door voormalig voorzitter van de Deltacommissie Cees Veerman. Er waren in totaal 24 inzendingen uit elf landen.
Gedurfd om juist Nederlands waterbeheer te kiezen
De studenten landschapsarchitectuur Haein Lee, Gyoung Tak Park en Soomin Shin van de Harvard University kwamen met een radicaal plan voor de Nederlandse delta. Gedurfd, want juist Nederland laat zich voorstaan op zijn Deltakennis. Volgens de Amerikaanse studenten zou Nederland minder technologisch naar zijn eigen delta moeten kijken. Hun visie voor de 'de-engineering' van waterbeheer in Nederland biedt een regionaal plan voor de kapitalisatie van de lokale ecologie en voor de aanpak van groeiende risico's op overstroming en landverzakking.
Grote omvormingen
In het werkstuk van de Harvard-studenten worden vier transformaties voor de Nederlandse delta beschreven: de kustlijn, infrastructuur, riviermondingen en stedelijke gebieden. Deze transformaties behelzen het meervoudig gebruik van ontpolderde gebieden, de constructie van waterkeringeilanden, de relocatie van havenactiviteiten, nieuwe industrieën voor aquacultuur en alternatieve energieproductie en de landschappelijke uitbreiding voor recreatiedoeleinden. Door waterkeringen te verbreden en door sedimentatie en de aangroei van veengronden toe te staan in samenhang met het stijgende zeeniveau, resulteren deze transformaties in meer veiligheid en herstel van gevarieerde leefgebieden.
Natuur en waterkering samen
Het populaire concept van de integratie van natuurlijke processen bij het ontwerp van waterkeringsystemen wordt volgens de jury elegant gepresenteerd in dit werkstuk. Specifieke maatregelen worden geïncorporeerd in een krachtige totaalvisie, die wordt ondersteund door een substantiële achtergrondstudie van de Rijn-Maasdelta en een indrukwekkende beeldstelling. De studie geeft duidelijk aan dat bij de problematiek van deltasteden een regionale aanpak is vereist waarbij de delta wordt gezien als landschapsysteem.
New Orleans
David Wooden, student landschapsarchitectuur aan de universiteit van Virginia, is in de prijzen gevallen met zijn ontwerp voor New Orleans. Hij heeft een systeem om overtollig regenwater doelbewust te laten weglekken, waardoor de grondwaterspiegel gelijk gehouden kan worden. Hij wil zo een oplossing bieden voor de landverzakkingen waar de stad ernstig mee kampt. Bij een lage waterspiegel wordt het landverzakkingsproces versterkt. In het huidige systeem wordt overtollig regenwater afgevoerd. Dit water is echter nodig voor het herstel van de grondwaterspiegel. De vervanging van het oude systeem door de toepassing van parametrisch bepaalde oppervlaktekanalen resulteert in een 'ex-filtratie'-infrastructuur voor strategisch waterspiegelherstel, waarbij de snelheid van landverzakking wordt tegengegaan of zelfs gestopt.
Prachtige oplossing voor zinkende stad
Volgens de jury vormt de studie een intelligent concept voor de bestrijding van landverzakking en biedt die een prachtige, geïntegreerde en uiterst praktische oplossing voor een zinkende stad. De jury was erg onder de indruk van het innovatieve idee en de voortreffelijke presentatie van deze studie.
Indonesië
Ook de Indonesische stad Semarang kampt met bodemdaling en landverzakking. In gedeelten van de delta bedraagt de landverzakking door grondwatergebruik en het gewicht van bebouwing zelfs meer dan 16 cm per jaar, waardoor de stad steedsd meer problemen heeft met overstromingen. De studente waterbeheer Novi Rahmawati van de Gadjah Mada Universiteit in Yogyakarta zoekt een oplossing voor het intensieve grondwatergebruik in de kustgebieden van Semarang door het instellen van grondwaterzones. Zij stelt een doordachte ruimtelijke planning voor, waarbij gekeken wordt welke gebieden het meest zijn aangetast en welke gebieden de grootste verzakkingsrisico's lopen door grondwatergebruik. Door de grondwaterstromen in de ondergrondse waterscheidingen van de noordelijke en oostelijke gedeelten van Semarang te modelleren, heeft Novi Rahmawati aangeven welke zones geschikt zijn voor afname en herstel van het grondwaterniveau.
Idee voor delta's wereldwijd
Volgens de jury biedt de studie een helder inzicht in de lokale situatie door de voorgestelde aanpak van de grootste bedreiging voor Semarang. De juryleden beschouwen de geboden oplossing als een praktische manier om landverzakking tegen te gaan, en als uiterst relevant voor veel deltagebieden wereldwijd. De jury merkte verder op dat het model van grondwaterstroming goed wordt ondersteund met gedetailleerde gegevens.
Jury
De Deltacompetition richt zich op de gevolgen van klimaatverandering die adaptieve oplossingen vereisen op het gebied van water, natuur, mobiliteit, landbouw, energie, gezondheid, huisvesting en recreatie. De wedstrijd staat open voor promovendi, master- en bachelorstudenten uit de hele wereld, die individueel of als team oplossingen kunnen inzenden. De jury bestond uit Sybe Schaap, voormalig voorzitter van de Unie van Waterschappen en hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam, Pier Vellinga, hoogleraar aan de Universiteit van Wageningen en voorzitter van de raad van bestuur van de Stichting Kennis voor Klimaat in Nederland, ans Opschoor, hoogleraar Economie van Duurzame Ontwikkeling aan het Institute of Social Studies en hoogleraar milieu-economie aan de Vrije Universiteit Amsterdam en Tom Smit, directeur van de divisie Ruimtelijke Ontwikkeling van advies- en ingenieursbureau Royal Haskoning.
(WaterForum, 1 oktober 2010) |
